Είναι στιγμές που θέλω να τα παρατήσω όλα και να πάω αλλού αλλά μετά το μετανιώνω. Υπάρχουν ακόμα κάποιοι άνθρωποι που με αγαπάνε. Μετά από όσα έμαθαν για εμένα. Μερικές φορές όμως δεν ξέρω αν αυτό που νιώθουν είναι πραγματική αγάπη. Έτσι γυρνάω πάντα στην ίδια καθημερινότητα γιατί σκέφτομαι ότι αν χρειαστώ την βοήθειά τους πως θα τους κοιτάξω στα μάτια και θα τους την ζητήσω;; Έτσι μένω πίσω και περιμένω, να αλλάξουν τα πράγματα, να κάνω όνειρα στο μέλλον. Γνώρισα το ταίρι μου και είμαι χαρούμενος, κάνουμε όνειρα για το κοινό μας μέλλον και είναι κάτι άτομα που αυτό που το έχω και θα κρατήσει για ''πάντα'', δεν με αφήνουν να το χαρώ.
...και λέω ''Ρε πούστη γιατί τώρα που έχω αυτό που θέλω, και είμαι χαρούμενος οι άλλοι προσπαθούν να διώξουν μακριά την χαρά μου'';
Δεν θέλω να φύγει ποτέ, δεν ξέρω αν θα φύγει αλλά τους τελευταίους μήνες που υπάρχει στην ζωή μου έχω αρχίσει να ζω, γιατί κάθε φορά που έχω κάτι είναι δίπλα μου, ο άνθρωπός μου και το ξεπερνάμε μαζί. Ότι και να έχω, όπου και να είμαι με κάνει χαρούμενο, κάτι σπάνιο και μοναδικό που έχουν λίγα άτομα. Το θαυμάζω και το εκτιμώ αυτό το άτομο. Έχουν περάσει πολλά άτομα από την ζωή μου. Καλά, κακά... αλλά μόνο αυτό είχε την δύναμη και με έκανε να νιώσω ασφάλεια στην αγκαλιά του, μόνο με αυτό το άτομο έμαθα πως όσο δύσκολο και να είναι κάποια πράγματα πρέπει να τα αφήνουμε πίσω και να ξεκινάμε απ' την αρχή. Γιατί έτσι ξεχνιέται ο πόνος. Έτσι μαζί κλείνουμε τις πληγές. Κρατάμε τις καλές μας αναμνήσεις. Αφήνουμε τις σκάρτες για να ξέρουμε τα λάθει μας. Είμαι περήφανος για αυτόν γιατί και αυτός πέρασε πολλά. Μόνο αυτός ο άνθρωπος μου είπε Σ' αγαπώ και το ένιωσα.
Αφήγηση: Βαγγέλης Αιλιανός
Επιμέλεια: Κωνσταντίνος Σκλιβάνος
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου