Σελίδες

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Τετάρτη 19 Αυγούστου 2020

Τι θες από την ζωή σου αποφάσισες; Γεια σου Covid-19!


 Καλησπέρα ρε παιδιά. Έχουμε καιρό να τα πούμε από εδώ. Ελπίζω να σας έλειψα όπως και να έχει. 

Αυτή η περίοδος για όλους μας, εννοώ ανθρωπότητα, όλο τον πλανήτη, είναι μια περίοδος τόσο περίεργη. Ένας φονικός Ιός έχει βαλθεί να εξολοθρεύσει όλο τον πλανήτη. Γεννιούνται συνωμοσίες (δεν θα το σχολιάσουμε σήμερα αυτό) μα και φόβος, τρόμος και πολλά υπαρξιακά. Αν ένας γιατρός χαίρεται θα είναι ο ψυχολόγος. Δεν έχει να κάνει με τον ιό και μετά από αυτή την κρίση ξέρει ότι θα έχει δουλειά. 

Μου πέρασαν από το μυαλό πολλά ενώ ο κορονοιός είχα την τύχη να με βρει σε φάση μετακόμισης σε άλλη χώρα. Όλα ακυρώνονται σε όλους. Ταξίδια, μετακομίσεις και σκέψεις για το μέλλον. Ξέρεις ότι τα χρόνια είναι αβέβαια αφού η ιστορία μας δίδαξε πως τέτοιοι ιοί μένουν για 2-3 χρόνια μέχρι να βρεθεί θεραπεία. Το μυαλό λοιπόν θολώνει. Ελα τώρα. Όλοι σκεφτήκαμε τι κάναμε στο παρελθόν και τι θα κάνουμε στο μέλλον. Δεν μπορώ τους και καλά κυριλέ που ήταν με το τσιγάρο και την άνεση "έλα μωρέ τίποτα δεν έγινε"/

Έγινε και όλοι σκεφτήκαμε άσχετα με το τι πιστεύουμε για τον ιό το μέλλον μας. Πολλοί έμαθα άλλαξαν στόχους, όνειρα, πολλοί είδαν πίσω και είπαν δεν έζησα τίποτα. Μα το σημαντικότερο πλούτισε το Netflix και έπηξε το μυαλό μας στην σκέψη. Σε ένα παράθυρο να λένε νέοι σαν εμένα τι είναι τώρα αυτό που ζω; 

Σιγά σιγά έγινε καθημερινότητα. Τα σύνορα άνοιξαν και όλα έγιναν χειρότερα στον βωμό του χρήματος και για την δόξα της Ελλάδας φυσικά. Παντού σε όλο τον κόσμο θα γίνουν τηλεμαθήματα και εμείς θα βάλουμε στα παιδιά μας 8 ώρες μάσκες και θα βγαίνουν διάλειμμα πέντε πέντε κάθε πέντε λεπτά. Αυτά είναι εμάς τα μέτρα μας. Εμείς θέλουμε θρανίο για να λειτουργήσουμε. Φτου κακά στην τεχνολογία. 

Το μυαλό συνεχίζει να πήζει. Με ερωτήσεις του τι θα γίνει. Κάπου εκεί δεν ξέρεις τι θα έρθει και αρχίζεις να πιστεύεις ότι διαβάζεις αφού από ανατολικά σου έρχεται και ένα τούρκικο πλοίο που καταπατά τα ύδατα της χώρας σου και εσύ ρωτάς "ε; γιατί ψιχαλίζει;"

Παιδιά αφήστε την μπόρα να περάσει. Είναι καλό που μερικοί καταλάβατε ότι θέλετε τον γιατρό σας. Πάτε λοιπόν και ψάξτε τα θέλω σας. Αφήστε μερικά αγοράκια και κοριτσάκια να είναι στα κότερα και στα σκάφη σε όλα τα νησιά δείχνοντας πόσο γελοίοι είναι και τίποτα από αυτό που νομίζουν και πως ακόμα και φίλοι τους γελάνε πίσω από την πλάτη τους και εμένα αυτό με στενοχωρεί. 

Τελικά ναι θα πάω εγώ σε ένα έρημο νησί να ζήσω το δικό μου Survivor!

XO XO 

Ντίνος 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

ΕΙΜΑΙ ΕΓΩ, Ο ΝΤΙΝΟΣ - Όταν η μουσική έπαψε να είναι χόμπι

    Υπάρχουν στιγμές που δεν μοιάζουν σημαντικές όταν συμβαίνουν, αλλά αργότερα καταλαβαίνεις ότι εκεί άλλαξε κάτι βαθιά μέσα σου. Για μένα,...